rumianek

Na Piotra i Pawła
kwitnie  to wszystko
w co ziemia – jedwabna…

Chwieją się łany zbożowe jak wojsko,
Niczym ułany… (od tego nam swojsko).
Jak generały puszą się chmiele
i przed zbóż wojskiem kroczą na czele.
Czy w tej czeredzie sumiastej, godziwej ,
pomyśli kto kiedy o paziu wstydliwym?
Czy spojrzy kto kiedy z polnego ganku
w złocisto-białe oczy rumianku?
…Rumianku uprzejmy.
Mój paziu łagodny.
Przynieś mi szczęście
W poranek pogodny.
Przynieś mi szczęście,
Co pan jeden zabrał….
Przynieś na Piotra
a zwłaszcza –
na Pawła

„Rumianek” A. Osiecka