W minioną sobotę w południe we Wrocławiu było ok. -4 st.C, i słoneczna pogoda. Góral, kierowca autokaru, który przywiózł dzieci z zimowych wakacji u podnóża Tatr, wysiadł na parking, przeciągnął się, rozejrzał i stwierdził: widze, tu mocie lato.

     Inna ta zima u nich i u nas. Tam blisko metrowe sople i śniegu po pas, u nas bezśnieżnie, na gałązkach krzewów i drzew błyszczące w słońcu lodowe cekiny, a w ogrodach szykujące się do kwitnienia przebiśniegi i wciąż w dobrej kondycji ozdobne kapusty. Do zeszłego tygodnia niewielkie minusowe temperatury nikomu nie przeszkadzały. Wręcz prowokowały do żartów o lecie tej zimy. Roboty drogowe w mieście szły pełną parą, na budowach było podobnie.

     Jednak w tym tygodniu skończyło się lato, skończyły się żarty. Wprawdzie pogoda jest nadal piękna, słoneczna, ale i do nas przyszły tęgie mrozy. Dzisiaj rano –18 st. C. Przyznam, dla mnie taka zima może być co roku, bo śnieg w mieście to zawsze więcej kłopotu niż radości. Tylko jak te bezśnieżne, mroźne dni zniosą rośliny? Większość krzewów liściastych ma już mocno nabrzmiałe pąki. Co się stanie z oziminami, którym brakuje śniegowego okrycia.

A jednak jest. Dzisiaj, w dniu rozpoczęcia kalendarzowej zimy, zaczął padać śnieg. Szybko zrobiło się biało, potem śnieg zaczął znikać, ale teraz znowu pada, więc może biała pokrywa utrzyma się do jutra, bo ta prawdziwa, astronomiczna zima zaczyna się w tym roku 22 grudnia skoro świt,  a dokładnie o godzinie 6,30. Jest to doba, w której następuje tzw. zimowe przesilenie, czyli dzień jest najkrótszy, a noc najdłuższa. Od tego momentu każdy następny dzień będzie 2-3 min. dłuższy.

     Wczoraj popularna Barburka. Spadł pierwszy od dłuższego czasu deszcz. Barburka po wodzie, Boże Narodzenie po lodzie – zapewnia popularne przysłowie. Może rzeczywiście się sprawdzi i święta będą białe?

      Zanim jeszcze zaczęło padać poszedłem, jak co roku, do ogrodu po gałązki wiśni. Ścinam je w dzień imienin Barbary, wsadzam do wazonu z wodą i czekam do świąt. Z całą pewnością w wigilię zakwitną. Taka dodatkowa mała radość w ten dzień.
     Pobyt w ogrodzie wykorzystałem też do tego, co trzeba zrobić na koniec listopada, kiedy już prawie wszystkie liście opadną z drzew – wyczyściłem rynny w altanie. A ponieważ na najbliższy tydzień synoptycy przewidują opady i brak mrozu, wyjąłem schowaną już beczkę na deszczówkę. Może uzbiera się wody do podlania rododendronów przed zimą.
     Dzisiaj sprawdzałem. Niestety, nazbierało się „tyle co kot napłakał” –zaledwie pół wiadra, ale tydzień dopiero się zaczął. W drodze powrotnej nagle zawiało, rozjaśniło się, krótko zacięło zlodowaciałym deszczem i rozbłysła piękna tęcza zakreślając połowę koła na niebie. Niestety nie miałem ze sobą odpowiedniego obiektywu.

O, siwa mgło! O, srebrna mgło!
O, szara mgło! O, mgło bez końca!
Jakby przez zadymione szkło
Tęsknie wyglądam promieni słońca.
Choć gdy tak mgliście jest, to właśnie
Tęsknocie lżej, wspomnieniom jaśniej…

Czerwienią liści nas otula, babiego lata złotą smugą
I noc się robi coraz dłuższa, miły jesień przyszła już
Wiatry wróciły do nas znowu, ptaki z południa są już w domu
I słychać pierwsze kroki chłodu, miły jesień przyszła już

A w nas jeszcze tyle wciąż radości jest
Tyle słońca z lata jeszcze w nas
I jesienny smutek nam nie grozi, wiem
Dobry los wciąż sprzyja nam

                                                           Eleni

      W tych dniach ze szczególną uwagą śledzimy prognozy pogody. Są bardzo optymistyczne. Początek listopada ma  być z temperaturami ok. 15 st.C. Tymczasem w sklepach wciąż pełno znacznie przecenionych cebul kwiatowych do sadzenia na wiosenne kwitnienie. Kuszą, ale wiele osób zadaje sobie pytanie czy je jeszcze można sadzić. Myślę, że można, a na wypadek nagłego nadejścia mrozów warto miejsca nowego sadzenia okryć, by cebule miały czas dobrze się ukorzenić. Na wiosnę będzie frajda.

Zardzewiałe róże jesieni
patrzą w przestrzeń białą od deszczu -
deszcz niebo przyszywa do ziemi
tysiącem ściegów i dreszczów.

                        Maria Pawlikowska Jasnorzewska „Jesień”

Tylko te chłodne, pogodne
Przewiewne ranki jesienne,
(Liliowe astry jesienne),
Senne, łagodne,
Gdy w miłym, szarym niebie
Wzrok rozczulony tonie:
Te ranki, te są dla Ciebie.
Byś w miękko wysłanym pokoju
Z liściasto-ptasią tapetą.
Bladobłękitna,
W tym własnie dzisiejszym stroju,
Przez okno patrzała spokojnie
Na miłe niebo jesienne,
A na stoliku w wazonie
Niech będą astry liliowe,
Liliowe astry jesienne.

                                Julian Tuwim  „ Ranki jesienne”

Jesienny czas! Cudownych blasków czas!
O, dęby, buki i platany,
Ciepłych odcieni stubarwne organy,
Na których złotą symfonię gra las!

O, pełne słońca, przepychów i kras
Melancholijnie milczące polany,
Kędy przez liści ogniste dywany
Przechodzi piękna bóg ostatni raz!

                                 Leopold Staff – „Jesień”

     Dziś pierwszy dzień jesieni, niestety. Wypatrujcie jej przed południem, dokładne o godz. 11,06 – tak mówią astronomowie. A synoptycy obiecują, że na początku, przynajmniej do końca września będzie ta przysłowiowa złota polska jesień. Warto w tym czasie choć raz zajrzeć do lasu, nawdychać się zapachu drzew i leśnej ściółki, popatrzeć na chłodne promienie porannego słońca iskrzące się w kroplach rosy zawieszonej na niciach babiego lata, pooglądać wrzosowiska, pokłonić się czerwonym muchomorom i poszukać grzybów do świątecznej kapusty.