Ciepłe, słoneczne dni nie przesłonią faktu, że jesień zbliża się wielkimi krokami. Poranne mgły dodają porankom uroku, ale tu i tam w Polsce – donoszą mi – trzeba już rano skrobać szyby. U nas jeszcze nie, jednak noce chłodne. Ta pszczoła pewnie nie zdążyła wieczorem wrócić do ula. Przetrwała noc, a rano czekała nieruchomo, aż słońce przywróci jej energię do latania.
Co to za lato. Obiecywali, że przynajmniej sierpień będzie ciepły, tymczasem w mijającym tygodniu jedna z najzimniejszych nocy tych wakacji. Tylko 6-7 st.C. Wczoraj malownicze niebo i księżyc zmierzający do pełni. Ta zaczyna się jutro i ma przynieść prawdziwe ocieplenie, ale także deszcze i burze. Może zagrzmieć, także trochę pokropić, jednak nie trzeba się tym zrażać. Warto wykorzystać najbliższe wolne dni i święto do kontaktów z naturą, przypomnieć sobie zapach lasu, kwitnących łąk, skoszonych pól, posłuchać szumu wiatru wśród drzew, szmeru potoków, bo… lata już coraz mniej.
Wczoraj o godz. 8,39 rozpoczęła się pierwsza letnia pełnia księżyca. W tym roku nazwano ją Pełnią Truskawkowego Księżyca ze względu na przewidywany w tym czasie środek sezonu tych smakowitych owoców. Nie wiem jak gdzie indziej, ale u nas po truskawkach pozostało już tylko wspomnienie… A sam księżyc pokazał się wieczorem wręcz pomarańczowy.
Ważki wiążą kokardy trzcinom.
Pszczoły całe w słońcu i miodzie.
Obok brzegu rozchwiane łoziny
po kolana w zielonej wodzie.
Mieczysław Stanclik „Lato”
Dziś wieczorem, o godz. 19,16 – więc jeszcze przed zmrokiem rozpoczęło się astronomiczne lato. Życzmy sobie, by nie szczędziło nam ciepłej, słonecznej pogody.
Dziś kolejna pełnia Księżyca i jednocześnie jego pełne zaćmienie. To sytuacja, w której Księżyc wejdzie w cień rzucany przez Ziemię. Tym razem będzie w tym cieniu wyjątkowo długo, bo ponad 1,5 godziny co przy w miarę pogodnym niebie zwiększa możliwości obserwacji zjawiska. Warto popatrzeć. Na ogół w czasie zaćmienia Księżyc nie niknie tylko zmienia kolor np. na pomarańczowy, rdzawy czy ciemnoczerwony ponieważ jest wtedy oświetlony przez światło pochodzące od Ziemi. O tym, ile tego światła do niego dotrze decyduje stan atmosfery ziemskiej w danej chwili. Czytaj Dalej »
Z gęstwy białych akacji,
jakby z dusznej stacji
wagony otumanień
w różne jadą strony.
W górze szarzeje księżyc -
wisi, zasuszony,
jak mucha, rozhuśtana
w sieciach grawitacji.
M. Pawlikowska-Jasnorzewska „Akacje”
Pierwszy dzień maja łudził nadzieją na radosną, ciepłą majówkę, jednak potem było już tylko gorzej. Dzisiaj rano na termometrach zaledwie 6 st.C i straszą śniegiem, brrrrr… Czytaj Dalej »
Trzy dni niespotykanej wichury. Niedziela słoneczna, ale również bardzo wietrzna. W ogrodach tylko najbardziej aktywni. Na spacerach też. Dzisiaj pierwszy spokojny dzień. Na szczęście wiatr nie postrącał kwiatów z pierwszych, ledwo rozkwitłych drzew. Czytaj Dalej »
Wczesny ranek. Pierwszy wiosenny spacer. Zimno. Szron na trawie, ziemia zmrożona, ale bezchmurne niebo zapowiada ciepły dzień. Na razie tylko na nielicznych drzewach pąki budzą się z zimowego odrętwienia, natomiast wyraźnie pobudzone ptaki głośno witają wiosnę. Jeśli ciepło przyjdzie tak szybko, jak mówią o tym prognozy, niebawem będzie zielono.
Wietrząc oazy i wielbłądy
Ziemia zrzuciła gronostaje,
Wiosna odnawia swoje rządy
i wskrzesza kwietne swe zwyczaje.
Leopold Staff ”Wiosna” Czytaj Dalej »
« Poprzednia strona — Następna strona »